zym są nietolerancje pokarmowe i jak powstają?

Nietolerancje pokarmowe polegają na niepożądanej reakcji organizmu występującej po spożyciu pokarmów, które normalnie powinny być dobrze tolerowane przez osoby zdrowe. Niektóre dane wskazują, że nietolerancje pokarmowe powstają częściej niż alergie pokarmowe. Nietolerancje pokarmowe mogą mieć różne pochodzenie. Często spowodowane są brakiem enzymów, które przyczyniają się do zaburzeń we wchłanianiu poszczególnych składników i najczęściej dotyczą zaburzeń we wchłanianiu węglowodanów. Takim typowym przykładem nietolerancji pokarmowej o podłożu enzymatycznym jest nietolerancja laktozy. Niedobór enzymów może mieć podłoże genetyczne oraz wynikać z występowania choroby obejmującej przewód pokarmowy spowodowanej zakażeniami bakteryjnymi, wirusowymi czy pasożytniczymi. Do powstania nietolerancji pokarmowych mogą przyczynić się również przyjmowane leki np. antybiotyki, które często wpływają negatywnie na funkcjonowanie nabłonka jelit oraz mikroflorę jelitową.

Pocieszający jednak staje się fakt, że część nietolerancji pokarmowych, szczególnie tych spowodowanych czasowo występującymi chorobami lub farmakoterapią ma charakter krótkotrwały, ponieważ po wyleczeniu i zaprzestaniu farmakoterapii nabłonek jelit ulega regeneracji, a objawy stąpieniu.

Część nietolerancji pokarmowych ma niestety również charakter idiopatyczny o niejasnej lub nieznanej przyczynie. Do tej grupy nietolerancji możemy zaliczyć przykładowo niepożądane reakcje nie na same pokarmy, a na pokarmy, które zawierają w swoim składzie dodatki do żywności, np. barwniki, przeciwulteniacze czy konserwanty spożywcze.

Jak najlepiej radzić sobie z nietolerancjami pokarmowymi?

Leczenie nietolerancji pokarmowych polega przede wszystkim na eliminacji z diety pokarmów, które przyczyniają się do powstawania niekorzystnych objawów ze strony organizmu. W przeważającej części przypadków już po 3-4 tygodniach od rozpoczęcia stosowania diety eliminacyjnej dochodzi do regeneracji kosmków jelitowych, całkowitego ustąpienia bądź redukcji dolegliwości i poprawy ogólnego stanu zdrowia i samopoczucia.

Jakie typy nietolerancji pokarmowych są typowe dla kobiet?

Najczęściej występującą formą nietolerancji pokarmowej u kobiet jest nietolerancja laktozy, ponieważ część osób dorosłych z wiekiem traci zdolność do trawienia laktozy na skutek powolnego trwającego średnio od 3-5 roku życia zmniejszania się ilości enzymu laktazy. W większości przypadków nadal jest utrzymywana odpowiednia ilość enzymu do prawidłowego trawienia laktozy obecnej w diecie. Laktoza jest dwucukrem, który w formie naturalnej występuje w mleku ssaków. Znajduje się również we wszystkich produktach produkowanych z mleka, takich jak np. ser twarogowy, śmietana, śmietanka, mleko w proszku czy kefir i maślanka. W przypadku osób nietolerujących laktozy po spożyciu produktów ją zawierających mogą występować różne dolegliwości o zmiennym nasileniu, takie jak wzdęcia, gazy, biegunki czy luźne stolce, uczucie napięcia i pełności w brzuchu, bóle brzucha oraz nudności. Eliminacji poszczególnych produktów należy dokonywać powoli, wyłączając stopniowo poszczególne produkty z diety począwszy od największych źródeł laktozy – mleka, mleka w proszku oraz śmietany. Zwykle fermentowane produkty mleczne: jogurty naturalne, kefiry, maślanki, w których znajdują się bakterie rozkładające laktozę do formy lepiej przyswajalnej są dobrze tolerowane.

Jakie najczęstsze objawy wiążą się z nietolerancjami pokarmowymi?

Nietolerancja pokarmowa występuje po spożyciu pokarmu lub dodatku do żywności a jej objawy uzależnione są od kilku czynników. Znaczenie ma przede wszystkim ilość spożytego produktu, jego jakość oraz osobnicza, indywidualna wrażliwość organizmu. W przypadku kiedy po spożyciu nietolerowanego produktu dochodzi do uszkodzenia nabłonka jelit typowym objawem są biegunki osmotyczne, która charakteryzuje się wodnistymi stolcami. Dodatkowo często współistnieją bóle brzucha czy wzdęcia, mogą również pojawić się reakcje skórne.

Co oznacza termin „nietolerancja histaminy” i jak można z nią walczyć?

Histamina to amina uwalniana z wielu komórek, takich jak: mastocyty, bazofile, niektóre neurony. Do uwalniania jej może dochodzić w wyniku reakcji na określony alergen lub poprzez inne czynniki nieimmunologicznym takie jak:, uraz, niska temperatura czy alkohol. Działanie histaminy może dawać różne objawy począwszy od zaczerwienienia skóry, pokrzywkę poprzez nudności, wymioty po zaburzenia ze strony ciśnienia tętniczego krwi czy rytmu serca. Objawy nietolerancji histaminy wynikają ze zwiększonego stężenie tej substancji, co może wynikać z jej nadmiernej produkcji. Ale głównym jednak powodem może być wrodzony bądź nabyty niedobór DAO(diaminooksydazy) lub HNMT (N-metylotransferaza-histaminy) enzymów odpowiedzialnych za jej degradację. Przyczyną nabytego niedoboru DAO mogą być choroby przewodu pokarmowego oraz działanie różnych substancji,m.in. alkoholu czy leków. Ten niedobór może być odwracalny, np. po zastosowaniu diety z niską zawartością histaminy bądź odstawieniu leków blokujących ten enzym.

Nietolerancję histaminy rozpoznaje się na podstawie obrazu klinicznego, czyli co najmniej dwóch typowych objawów i ich ustąpieniu lub zmniejszeniu po eliminacji histaminy z diety.

Histamina jest zawarta w wielu pokarmach zarówno roślinnych (np. pomidory, maliny, szpinak), jak i zwierzęcych (np. cielęcina, wołowina), może dodatkowo być również uwalniana przez organizm po spożyciu niektórych produktów, takich jak: czekolada, jaja, truskawki, pomarańcze, niektóre zioła i owoce suszone. Szczególnie dużą jej zawartością charakteryzują się produkty długo dojrzewające i fermentujące. Dieta powinna być oparta na produktach, które charakteryzują się niską zawartością tego związku. Jednak zalecenia żywieniowe dla pacjenta cierpiącego na nietolerancję histaminy muszą być bardzo indywidualne oparte również o jego obserwacje na podstawie produktów, które spożywa.