Home » Ciąża i dziecko » Cięcie cesarskie
Ciąża i dziecko

Cięcie cesarskie

Cięcie-cesarskie
Cięcie-cesarskie
Dr-Anna-Parzyńska

Dr Anna Parzyńska

Ginekolożka, konsultantka ds badań prenatalnych w Szpitalu Bielańskim. Wspiera Federację na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny w walce o prawa kobiet. Joginka, autorka bloga Doctor Ashtanga.

Cięcie cesarskie to jeden ze sposobów zakończenia ciąż. W ostatnich latach zauważa się na świecie wyraźny wzrost porodów drogą operacyjną. Wskazania do cięcia cesarskiego możemy podzielić na elektywne oraz pilne, pozapołożnicze i położnicze.

Są w położnictwie sytuacje, w których cięcie cesarskie wykonujemy nagle. Zaliczają się do nich: zagrażająca wewnątrzmaciczna zamartwiać płodu, poród przedwczesny po 25 tygodniu ciąży przy niegłówkowym położeniu płodu, brak postępu porodu, przedwczesne odklejenie łożyska, nieprawidłowa implantacja łożyska, stan przedrzucawkowym, rzucawka, HELLP, nagłe zatrzymanie krążenia.

Wskazaniami do planowego cięcia cesarskiego są wskazania:

♦ kardiologiczne,
♦ psychiatryczne,
♦ okulistyczne,
♦ onkologiczne,
♦ neurologiczne,
♦ ortopedyczne,
♦ pulmonologiczne,
♦ zakaźne,
♦ położnicze.

Po każdej operacji oraz stanie zapalnym w obrębie jamy brzusznej mogą powstawać zrosty. Są to struktury powrózkowate lub płaszczyznowe, łącznotkankowe, powstające w następstwie zapalenia, uszkodzenia albo podrażnienia błon surowiczych.

Przecięcie chirurgiczne tkanek, a nawet samo podrażnienie otrzewnej poprzez jej otarcie powoduje rozpoczęcie procesu gojenia prowadzącego do powstania skrzepu zamykającego naczynia krwionośne, odtworzenia połączeń między tkankami i regeneracji nabłonków lub powstania blizny. W procesie tym bierze udział wiele czynników, takich jak: makrofagi, fibroblasty. W konsekwencji miejsce zranienia pokrywa się warstwą włóknika, zamykając uszkodzoną tkankę. Jest to efekt korzystny, niekiedy ratujący nasze życie. Równolegle jednak włóknik może pokrywać sąsiadujące tkanki, powodując powstawanie nieprawidłowych połączeń dających dolegliwości, a niekiedy i dysfunkcję zagrażającą życiu.

Zrosty mogą więc prowadzić do sklejenia się tkanek między sobą. Bywa, że nie powodują żadnych komplikacji przez wiele lat i nie dają dolegliwości. Mogą być jednak przyczyną uciążliwego bólu – przewlekłego lub nawracającego, umiejscowionego najczęściej w podbrzuszu. Dodatkowo bywają również przyczyną problemów z płodnością.

Zrosty zwykle tworzą się w ciągu tygodnia po zabiegu operacyjnym. Jedyną metodą leczenia jest kolejny zabieg mający na celu uwolnienie zrostów. Niestety, on również obarczony jest ryzykiem powstania kolejnych zrostów. Częstość występowania zrostów otrzewnowych wzrastała wraz z rozległością zabiegu i liczbą przeprowadzonych operacji i ilością cięć cesarskich.

Polskie Towarzystwo Ginekologów i Położników stoi na stanowisku, że kwas hialuronowy charakteryzuje się najlepiej udokumentowaną skutecznością w zapobieganiu powstawania zrostów.

Next article